زمان خوشدلی دریاب و دُر یاب!

شبانه های آبنشینی ام هر بار / می گیرم اشک های جهان را / بر کف دعا / که نریزد بر خاک ناماندگار / آبروی خدا.....هیوا مسیح

صوفی گرانجانی ببر، ساقی بیار آن جام را....

عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی....

داد و بیداد از این روزگار / ماه و دادند به شبهای تار / ای بارون.....

چند روزی است جیرجیرکی مهمان حیاط خانه شده از اواسط شب که جناب ماه جلوس می کنند وسط آسمان، پنهانی لابه لای برگهای سبز عشقه ها آواز می خواند آن قدرها که احساس می کنی در محضر مبارک بکر طبیعتی و فارغ از لحظه های جهان ماشینی!

در عشق قرار، بی قراری است...

ای باده فروش من، سرمایه جوش من / ای از تو خروش من، من نایم و تو نایی...

بیا که رونق این کارخانه کم نشود / به زهد همچو تویی یا به فسق همچو منی....